Leczenie operacyjne uszkodzonych łąkotek

Anatomia:

Łąkotki to półksiężycowate struktury chrzęstno-włókniste znajdujące się w stawie kolanowym, między powierzchnią stawową kości udowej a kości piszczelowej. Wyróżniamy dwa typy łąkotek w kolanie:

  • Łąkotka przyśrodkowa – ma kształt litery ,,C’’ – mniej ruchoma
  • Łąkotka boczna – ma kształt bardziej okrągły, literał ,,O’’ – bardziej ruchoma

Łąkotka przyśrodkowa znacznie częściej doznaje uszkodzeń

Wyróżniamy 3 strefy w budowie łąkotek ze względu na strefy unaczynienia:

  • Strefa czerwona (zewnętrzna) – dobrze ukrwiona co sprzyja procesowi gojenia uszkodzeń w obrębie jej strefy
  • Strefa czerwonobiała (pośrednia) – ograniczone unaczynienie
  • Strefa biała (wewnętrzna) – praktycznie pozbawiona ukrwienia, co bardzo utrudnia regenerację tej strefy

Dodatkowo możemy podzielić budowę łąkotki na dwie warstwy, ze względu na warstwy strukturalne:

  • Zewnętrzna – zbudowana z włókien kolagenu typu I ułożonych okrężnie
  • Wewnętrzna – charakteryzuje się chaotycznym ułożeniem włókien

 

Funkcje łąkotek:

  • Amortyzacja obciążeń – rozkładają siły podczas pracy stawu
  • Stabilizacja stawu kolanowego – współpracują z więzadłami
  • Ochroną chrząstki stawowej – rozkładają nacisk na większą powierzchnię, zapobiegając degeneracji chrząstki stawowej
  • Propriocepcja – dostarczanie informacji i ruchach wykonanych w stawie
  • Ergonomia pracy w obrębie stawu – zmniejszają siły tarcia

 

Mechanizm uszkodzenia:

Wyróżniamy 2 sposoby uszkodzenia łąkotek:

  • Urazowy – mechanizm skrętny z nagłym obciążeniem kolana oraz masywna kompresja z gwałtowną dekompresją (głęboki przysiad z przejściem do wyskoku)
  • Degeneracyjny – związany z osłabieniem struktury łąkotek w wyniku procesu starzenia się lub chorób zwyrodnieniowej stawów

 

Rodzaje uszkodzeń łąkotek:

  • Pęknięcie podłużne
  • Pęknięcie promieniste
  • Pęknięcie poziome
  • Uszkodzenie typu ,,rącza od wiadra’’ (może prowadzić do blokady stawu)
  • Degeneracyjne (drobne nieregularne szczeliny)

 

Objawy uszkodzenia łąkotek:

  • Ból palpacyjny – bardzo często ma miejsce w szparze międzystawowej po przyśrodkowej i bocznej stronie kolana.
  • Ból przy obciążaniu kończyny i zginaniu kolana
  • Obrzęk
  • Blokada stawu przy wyproście/zgięciu – spowodowane oderwaniem lub przesunięciem się fragmentu łąkotki
  • Przeskakiwanie i klikanie stawu
  • Uczucie niestabilności
  • Zmniejszenie zakresu ruchu

 

Diagnostyka uszkodzeń:

  • Test Apley-a (kompresja + rotacją zewnętrzna = przyśrodkowa, kompresja + rotacja wewnętrzna = boczna)
  • McMurray Test (ból przy wyproście + rotacją zewnętrzna = łąkotka przyśrodkowa, ból przy wyproście i rotacji wewnętrznej = łąkotka boczna)
  • Thessaly Test
  • Rezonans magnetyczny (najbardziej precyzyjny

 

 

 

 

 

Plan Rehabilitacji.

 

  1. Postępowania przedoperacyjne

W postępowaniu przedoperacyjnym powinniśmy w miarę możliwości poddać ocenie kończynę dolną. Mowa tutaj a patomechanizmach, które mogą w przyszłości doprowadzać do ponownych uszkodzeń łąkotek i prawdopodobnie miały wpływ na obecne uszkodzenie. Wszystkie błędne wzorce powinny zostać wychwycone (koślawienie/szpotawienie kolan/stóp, płaskostopie itp.)

Zadaniem fizjoterapeuty jest wytłumaczenie pacjentowi przed zabiegiem ćwiczeń, które będzie miał za zadanie wykonywać bezpośrednio po zabiegu. Do takich ćwiczeń zaliczmy:

  • Nauka prawidłowego chodu o kulach
  • Ćwiczenia izomeryczne
  • Ćwiczenia przeciwzakrzepowe
  • Ćwiczenia poprawy zakresu ruchu
  • Ćwiczenia dla stawów dystalnych i proksymalnych
  • Praca z obrzękiem
  • Ćwiczenia propriocepcji
  • Ćwiczenia oddechowe
  • Nauka prawidłowego korzystania z ortezy  
  • Nauka pracy z bólem

 

  1. Faza I, 0-6 tygodnia – faza maksymalnej ochrony

Podstawowymi celami tej fazy są:

  • Zmniejszenie bólu i obrzęku
  • Poprawa zakresu ruchomości
  • Poprawa zakresu ruchu
  • Ochrona szytej łąkotki
  • Wdrożenie aktywności obciążające kończynę

 

  • 0-3 – Pobyt w szpitalu

Bezpośrednio po zabiegu powinniśmy wdrożyć ćwiczenia, które zostały przepracowane z fizjoterapeutą podczas okresu przedoperacyjnego i kontynuować również po opuszczeniu szpitala

 

  • Zasady obciążania kończyny

Ponowne obciążanie kończyny zależy od szycia i bólu i wprowadzamy już w 4-6 tygodniu, ale możemy również przyjąć dokładniejsze ramy czasowe

  • Naprawy peryferyjne – częściowe obciążanie w 2 tygodniu, 3-4 tydzień w ramach tolerancji
  • Kompleksowe uszkodzenia – częściowe obciążanie w 6 tygodniu, 7-8 w ramach tolerancji

 

  • Zasady zwiększania zakresu ruchu

Wyprost powinniśmy odzyskać jak najszybciej, natomiast zalecenia odnośnie zgięcia wyglądają następująco:

  • Przy dużych uszkodzeniach (4-6 szwów) stosujemy metodę: 30,60,90. Polega ona na stopniowym zwiększaniu zakresu zgięcia w stawie kolanowym o 30 stopni co dwa tygodnie: 30 stopni 2 tydzień – 60 stopni 4 tydzień – 90 stopni 6 tydzień
  • Przy małych uszkodzeniach możemy osiągnąć w pierwszym tygodniu nawet 90 stopni zgięcia i staramy się pogłębiać zakres o 10 stopni co tydzień

 

  • Trening do 6 tygodnia
  • Kontynuacja ćwiczeń wykonywanych bezpośrednio po zabiegu (izometria dla pośladków, czworogłowych, odwodzicieli i przywodzicieli, propriocepcja, zmniejszanie obrzęku)
  • Trening CORE
  • Trening drugiej kończyny dolnej, tułowia i ramion
  • Nie wzmacniamy mięśni hamstringów do 8-10tygodnia
  • Trening 4 kwadrantów

 

  • Kryteria przejścia do fazy II
  • Minimalny obrzęk do 4 do 6 tygodnia
  • Dobra kontrola mięśniowa kończyny dolnej
  • Możliwość obciążania kończyny dolnej

 

 

  1. Faza II, 7-12 tydzień – Faza umiarkowanej ochrony.

Podstawowe założenia:

  • Odzyskanie pełnego zakresu ruchomości
  • Odzyskanie siły mięśniowej
  • Przejście do aktywności funkcjonalnej
  • Wprowadzenie treningu siłowego

 

  • Podstawowe wytyczne i cele dla fazy II
  • W 8 tygodniu pozbywamy się ortezy
  • Pełne obciążenie kończyny
  • Pełny zakres 8-10 tydzień
  • Wprowadzenie ćwiczeń wzmacniających hamstringi w 8-10 tygodniu
  • Wprowadzenie jazdy na rowerze po osiągnięciu 120 stopni zgięcia
  • Wprowadzenie ćwiczeń siłowych w zakresie 0-70 stopni
  • Kontynuacja i progresja ćwiczeń z poprzednich faz
  • Trening propriocepcji
  • Odbudowa siły kończyny dolnej – 70% siły zdrowej kończyny
  • Wprowadzenie treningu w wodzie – bez biegania

 

  • Przykładowe ćwiczenia dla fazy II
  • Pół przysiad
  • Pół wykroki
  • Wznosy łydek
  • Wejścia i zejścia ze stepem
  • Rozwój zakresu ruchu
  • Mosty
  • Przenoszenie ciężaru na nogę chorą
  • Minitrampolina
  • Utrzymanie równowagi na dyskach i platformach
  • Ćwiczenia z gumami oporowymi
  • Stretching

 

  1. Faza III, 12-18 tydzień – Faza przygotowania do aktywności sportowej

Podstawowe założenia fazy III:

  • Powrót do sportu lub aktywności wykonywanej przed urazem
  • Wprowadzenie elementów dynamicznych
  • Zwiększenie zakresów ruchu w ćwiczeniach

4.1 Kolejne kroki w rehabilitacji…

  • Rozwój i kontynuacja ćwiczeń z poprzednich faz (stopniowe pogłębianie zakresu i dodanie obciążenia zewnętrznego)
  • Wprowadzenie pełnego przysiadu w 16 tygodniu
  • Przeprowadzenie testu izokinetycznego na maszynie Biodex ( w celu dopuszczenia do biegania)
  • Bieganie w wodzie od 12-14 tygodnia
  • Bieganie na lądzie od 14-16 tygodnia
  • Wprowadzenie elementów treningu plyomoetrycznego w 14 tygodniu

 

 

4.2 Kiedy powrót do sportu?

Pełen powrót do sportu powinien być planowany  na 6 miesiąc po zabiegu. Zanim wprowadzimy zawodnika do specyficznego treningu danej dyscypliny powinniśmy poddać go testom oceniającym siłę i wytrzymałość kończyny dolnej. Przykładowe testy:

 

  • RTA 1/2/3/4
  • Hop testy
  • Wynik powyżej 85% siły wszystkich mięśni zdrowej kończyny podczas testu izokinetycznego na maszynie Biodex

 

 

  1. Wsparcie innych specjalistów

 

Podczas rehabilitacji ważnym aspektem będzie wprowadzenie odpowiedniej diety, która wspomoże procesy lecznicze w obrębie łąkotki, odbudowę mięśni i przyspieszy regeneracje. Przykładowymi składnikami, które wspomogą cały proces są:

  • Kwasy omega-3 – głównie dzięki swoim właściwością przeciwzapalnymi. Znajdziemy je w tłustych rybach (łosoś, makrela) siemię lnianym i orzechach laskowych.
  • Kolagen – składnik budulcowy więzadeł i chrząstki łącznej, łąkotek. Znajdziemy je w żelatynie spożywczej, skórze kurczaka i bulionach zwierzęcych
  • Glukozaminy i chondroityna – wspomagają elastyczność i wytrzymałość więzadeł oraz łąkotek. Znajdziemy je w skorupiakach takich jak krewetki, homary, mięso z chrząstką

Masażysta

W trakcie rehabilitacji możemy korzystać z usług masażystów/techników masażystów. We wczesnych etapach rehabilitacji często dochodzi do przeciążeń w zdrowej nodze ze względu na podświadomą kompensacje ruchową. Pomoc ze strony masażystów pozwoli pozbyć się przeciążeń w obu kończynach i poprawi regeneracje. Warto pamiętać też o drenażu limfatycznym, który w początkowych fazach rehabilitacji powinien być wykonywany regularnie.