Zerwanie ścięgna Achillesa

Anatomia:

Ścięgno Achillesa, znane również jako ścięgno piętowe, jest największym i najsilniejszym ścięgnem w ludzkim ciele. Jest ono kluczowe dla ruchu, szczególnie podczas chodzenia, biegania czy skakania.

  • Stanowi połączenie ścięgna mięśnia brzuchatego łydki i mięśnia płaszczkowatego
  • Przyczep końcowy: guz piętowy
  • Słabe unaczynienie
  • Unerwienie z gałęzi nerwu piszczelowego

Funkcja:

  • Odpowiada za zgięcie podeszwowe stopy
  • Przyjmuje i akumuluje ogromne obciążenia dynamiczne podczas sportu
  • Amortyzacją
  • Przenoszenie sił

Mechanizm uszkodzenia:

Czynniki ryzyka:

  • Nadmierne obciążenie treningowe, nieadekwatny do sprawności dobór wysiłku
  • Otyłość
  • Wady stóp i postawy
  • Zaburzenia hormonalne, cukrzyca i in.

 Mechanizm:

  • Dynamiczny start do biegu
  • Lądowanie po skoku
  • Długotrwale przeciążenie
  • Niekontrolowane poślizgnięcie się
  • Uraz mechaniczny

Objawy uszkodzenia

  • Nagły, silny bol w okolicy łydki – uczucie uderzenia, kopniecia
  • Brak możliwości wspięcia na palce
  • Najczęściej dotyczy mężczyzn między 30 a 40 rokiem życia

Diagnostyka i objawy

  • Badanie ciągłości scięgna Achillesa
  • Test Thompsona
  • Ocena funkcji
  • USG, rezonans magnetyczny – ocena w jaki sposób i w którym miejscu doszło do uszkodzenia

Leczenie:

  • Nieoperacyjne – zwiększa ryzyko ponownego uszkodzenia
  • Przedoperacyjne

– owinięcie kończyny elastycznym bandażem – minimalizacja obrzęku

– utrzymanie kończyny dolnej w elewacji, okłady lodem

– poruszanie się z zabezpieczeniem w bucie ortopedycznym z zablokowanym zegarem – stymulacja krążenia , profilaktyka przeciwzakrzepowa

– Zaleca się operację  do 7-10 dni od wystąpienia uszkodzenia – konsolidacja oderwanych końców ścięgna, co ułatwia zabieg

  • Operacyjne

– tradycyjne szycie na otwarto

– metoda małoinwazyjna przezskórna – wykonanie 10 małych nacięć skóry po obu stronach ścięgna Achillesa, zszycie ścięgna odtwarzające jego ciągłość, korzyści to mała blizna, mniejsze ryzyko infekcji, szybszy powrót do sprawności

  • Postepowanie pooperacyjne

– unieruchomienie w bucie ortopedycznym

– kule łokciowe celem odciążenia – stopień odciążenia zależy od odczuwanych dolegliwości bólowych

– rehabilitacja od następnego dnia po operacji  do 3-4  miesięcy – powrót do codziennej aktywności

– powrót do aktywności sportowej trwa około 6 miesięcy

 

 

 

PLAN FIZJOTERAPII

FAZA I – 1 tydzień

Podstawowe cele i założenia:

  • Profilaktyka przeciwzakrzepowa, w tym unikanie długotrwałych pozycji utrudniających krążenie ( siedzenie ,stanie )
  • Profilaktyka przeciwobrzękowa
  • Ochrona prawidłowego procesu gojenia rany, zapobieganie stanom zapalnym
  • Ochrona operowanego ścięgna m.in. zastosowanie buta ortopedycznego z ustawieniem ok. 30 stopni zgięcia podeszwowego, chodzenie z kulami łokciowymi – stopień obciążenia zależy od tolerancji bólu
  • Osiągnięcie stanu prawidłowego gojenia rany, redukcja obrzęku i bólu
  • Terapia manualna – przeciwobrzękowa na przebiegu całego szlaku limfatycznego

Warunki przejścia do fazy II:

  • Osiągnięcie stanu prawidłowego gojenia rany, redukcja obrzęku i bólu

FAZA II 2-6 tydzień

Podstawowe cele i założenia:

  • Kontynuacja profilaktyki przeciwobrzękowej i przeciwzakrzepowej
  • Chód z kulami z tolerowanym obciążeniem w bucie ortopedycznym (but ortopedyczny w ustawieniu 30 stopni zgięcia podeszwowego)
  • Ochrona strefy operowanej, m.in. niemoczenie rany do momentu zagojenia, kontrola gojenia rany
  • Osiągnięcie aktywnego zgięcia grzbietowego do pozycji neutralnej – zwiększanie czynnych i biernych zakresów ruchu
  • Uzyskanie zgięcia grzbietowego stopy poza pozycje neutralną stawu skokowego – warunek dążenia do pełnego obciążenia kd
  • Zwiększenie tolerancji na obciążanie zajętej kończyny

 Ćwiczenia:

  • Ćwiczenia ruchomości stawu skokowego w zalecanych zakresach
  • Bezbolesne ćwiczenia izometryczne inwersji, ewersji, zgięcia grzbietowego
  • Ćwiczenia submaksymalne izometryczne zgięcia podeszwowego
  • Ćwiczenia stabilizacyjne – przenoszenie ciężaru na operowaną nogę (tylko w bucie ortopedycznym)
  • Ćwiczenia wzmacniające wszystkie grupy mięśniowe, ale nie narażające na rozejście szwu
  • Ćwiczenia czynne kończyn dolnych bez obciążenia i z obciążeniem taśmą miniband operowanej nogi ciężarem ciała – unoszenie prostej nogi leżąc na plecach, prawym i lewym boku
  • Ćwiczenia górnych partii ciała
  • ćwiczenia wykonywać do granicy bólu
  • Terapia w wodzie (pod warunkiem dobrego wygojenia rany) chodzenie, bieganie w warunkach pełnego odciążenia

Terapia manualna:

  • Przeciwobrzękowa praca w obrębie całego szlaku limfatycznego
  • Terapia tkanek miękkich
  • Mobilizacja blizn
  • Połączeń stawowych w obrębie stopy, a także kolana i biodra

Warunki przejścia do fazy III:

  • Umiejętność chodzenie z kulami z tolerowanym obciążeniem w bucie ortopedycznym i redukcja bólu i obrzęku

FAZA III 6-8 tydzień

Podstawowe cele i założenia:

  • Normalizacja chodu po powierzchni płaskiej bez buta ortopedycznego – prawidłowy wzorzec chodu
  • Kontrolowane stanie na jednej nodze ( 10 sek )
  • Aktywny zakres ruchu 40 st. zgięcia podeszwowego, 5 st. zgięcia grzietowego
  • Odstawienie buta ortopedycznego (stopniowe)

Uwagi:

  • Możliwe stosowanie wkładki do normalnych butów
  • Unikać gwałtownych ruchów rozciągających i napinających łydkę
  • Nie ćwiczyć maksymalnej siły
  • Nie zwiększać agresywnie zakresu ruchu

Ćwiczenia:

  • wypady we wszystkich kierunkach z wyjątkiem wypadu w tył
  • ćwiczenie czynne stopy w dostępnym zakresie ruchu „alfabet stopą” lub wykorzystanie platformy balansowej / piłki
  • delikatne rozciąganie mięśni łydki
  • ćwiczenia stabilizacyjne – wychylenia tułowia stojąc obunóż
  • wzmacnianie mięśni z taśmą terapeutyczną
  • basen

Terapia manualna:

  • Terapia przeciwobrzękowa- praca w obrębie całego szlaku limfatycznego
  • Terapia manualna tkanek miękkich, mobilizacja blizny
  • Terapia manualna połączeń stawowych w obrębie stopy, a także kolana i biodra

Warunki przejścia do fazy IV:

  • Normalny chód bez buta ortopedycznego
  • Przysiad do 30 st zgięcia w kolanach
  • Stanie na jednej nodze 20 sek
  • Zakres ruchu 40 st. zgięcia podeszwowego, 5 st. zgięcia grzbietowego
  • Pełen zakres inwersji i ewersji stopy

FAZA IV, 8-16 tydzień 

Podstawowe cele i założenia:

  • Normalizacja chodu po różnych płaszczyznach
  • Stanie na jednej nodze z dobrą kontrolą 30 sek •
  • 50 st. zgięcia podeszwowego, 15 st. zgięcia grzbietowego
  • Dobra kontrola i brak bólu w czynnościach funkcjonalnych (włączając schody, przysiady wypady)

Uwagi:

  • unikać bardzo dynamicznych aktywności przeciążających
  • nie wykonywać ćwiczeń wywołujących kompensacje ruchowe

Ćwiczenia:

  • Wypady w bok i przód zwiększając prędkość i o zmiennym kierunku
  • Ćwiczenia aktywnego zakresu ruchu stopy z taśmą terapeutyczną
  • Rozciąganie łydki
  • Wielopłaszczyznowe ćwiczenia stojąc na jednej nodze
  • Ćwiczenia na platformach do balansu
  • Przysiady do 60 st zgięcia w kolanach
  • Ćwiczenia ekscentryczne i koncentryczne mięśni łydek
  • Wzmacnianie bioder i stabilizacji wewnętrznej
  • Ćwiczenia chodu na różnych podłożach (pochylonych, nierównych itp.)
  • Rower, pływanie, orbitrek
  • Ćwiczenia w wodzie – podskoki, szybkie bieganie – poziom wody na wysokości bioder

Terapia manualna:

  • Terapia przeciwobrzękowa- jeśli konieczna
  • Terapia manualna tkanek miękkich, mobilizacja blizny
  • Terapia manualna połączeń stawowych w obrębie stopy, a także kolana i biodra

Warunki przejścia do fazy V:

  • Normalny chód po różnych płaszczyznach
  • Szybkie chodzenie nie powoduje pogorszenia wzorca chodu
  • Czynności dnia codziennego nie wywołują dolegliwości
  • Kontrolowane stania na nodze 30 sek
  • Aktywny zakres ruchomości 50 st. zgięcia podeszwowego, 15 st. zgięcia grzbietowego

 

 

FAZA V, 4 miesiące +

Podstawowe cele i założenia:

  • Dobra kontrola bez bólu w specyficznych warunkach sportowych i zawodowych
  • Powrót do kondycji wymaganej w sporcie i pracy
  • Powrót do sportu bez dolegliwości
  • Pełny zakres ruchu

 Uwagi:

  • Ból powysiłkowy powinien ustąpić do 24 h po treningu
  • Zwracać uwagę na obrzęki po wysiłku

Ćwiczenia:

  • Wprowadzenie elementów plyometrii
  • Podskoki obunóż i jednonóż
  • Ćwiczenia o zmiennej prędkości i amplitudzie i płaszczyźnie
  • Ćwiczenia propriocepcji i równowagi w warunkach sportu/pracy
  • Stretching
  • Ćwiczenia typowe dla uprawianego sportu

Warunki zakończenia procesu fizjoterapii:

  • Pełny zakres ruchu
  • Pozytywny test BACK-IN-ACTION
  • Po około 16 tygodniach od operacji zalecany jest test BACK-IN-ACTION, pokazujący stopień wytrenowania i pomocny w ocenie ryzyka ponownej kontuzji
  • Bezbolesna aktywność sportowa
  • Pozytywnie ukończony hop test, Y test