Leczenie operacyjne uszkodzonych łąkotek
Anatomia:
Łąkotki to półksiężycowate struktury chrzęstno-włókniste znajdujące się w stawie kolanowym, między powierzchnią stawową kości udowej a kości piszczelowej. Wyróżniamy dwa typy łąkotek w kolanie:
- Łąkotka przyśrodkowa – ma kształt litery ,,C’’ – mniej ruchoma
- Łąkotka boczna – ma kształt bardziej okrągły, literał ,,O’’ – bardziej ruchoma
Łąkotka przyśrodkowa znacznie częściej doznaje uszkodzeń
Wyróżniamy 3 strefy w budowie łąkotek ze względu na strefy unaczynienia:
- Strefa czerwona (zewnętrzna) – dobrze ukrwiona co sprzyja procesowi gojenia uszkodzeń w obrębie jej strefy
- Strefa czerwonobiała (pośrednia) – ograniczone unaczynienie
- Strefa biała (wewnętrzna) – praktycznie pozbawiona ukrwienia, co bardzo utrudnia regenerację tej strefy
Dodatkowo możemy podzielić budowę łąkotki na dwie warstwy, ze względu na warstwy strukturalne:
- Zewnętrzna – zbudowana z włókien kolagenu typu I ułożonych okrężnie
- Wewnętrzna – charakteryzuje się chaotycznym ułożeniem włókien
Funkcje łąkotek:
- Amortyzacja obciążeń – rozkładają siły podczas pracy stawu
- Stabilizacja stawu kolanowego – współpracują z więzadłami
- Ochroną chrząstki stawowej – rozkładają nacisk na większą powierzchnię, zapobiegając degeneracji chrząstki stawowej
- Propriocepcja – dostarczanie informacji i ruchach wykonanych w stawie
- Ergonomia pracy w obrębie stawu – zmniejszają siły tarcia
Mechanizm uszkodzenia:
Wyróżniamy 2 sposoby uszkodzenia łąkotek:
- Urazowy – mechanizm skrętny z nagłym obciążeniem kolana oraz masywna kompresja z gwałtowną dekompresją (głęboki przysiad z przejściem do wyskoku)
- Degeneracyjny – związany z osłabieniem struktury łąkotek w wyniku procesu starzenia się lub chorób zwyrodnieniowej stawów
Rodzaje uszkodzeń łąkotek:
- Pęknięcie podłużne
- Pęknięcie promieniste
- Pęknięcie poziome
- Uszkodzenie typu ,,rącza od wiadra’’ (może prowadzić do blokady stawu)
- Degeneracyjne (drobne nieregularne szczeliny)
Objawy uszkodzenia łąkotek:
- Ból palpacyjny – bardzo często ma miejsce w szparze międzystawowej po przyśrodkowej i bocznej stronie kolana.
- Ból przy obciążaniu kończyny i zginaniu kolana
- Obrzęk
- Blokada stawu przy wyproście/zgięciu – spowodowane oderwaniem lub przesunięciem się fragmentu łąkotki
- Przeskakiwanie i klikanie stawu
- Uczucie niestabilności
- Zmniejszenie zakresu ruchu
Diagnostyka uszkodzeń:
- Test Apley-a (kompresja + rotacją zewnętrzna = przyśrodkowa, kompresja + rotacja wewnętrzna = boczna)
- McMurray Test (ból przy wyproście + rotacją zewnętrzna = łąkotka przyśrodkowa, ból przy wyproście i rotacji wewnętrznej = łąkotka boczna)
- Thessaly Test
- Rezonans magnetyczny (najbardziej precyzyjny
Plan Rehabilitacji.
- Postępowania przedoperacyjne
W postępowaniu przedoperacyjnym powinniśmy w miarę możliwości poddać ocenie kończynę dolną. Mowa tutaj a patomechanizmach, które mogą w przyszłości doprowadzać do ponownych uszkodzeń łąkotek i prawdopodobnie miały wpływ na obecne uszkodzenie. Wszystkie błędne wzorce powinny zostać wychwycone (koślawienie/szpotawienie kolan/stóp, płaskostopie itp.)
Zadaniem fizjoterapeuty jest wytłumaczenie pacjentowi przed zabiegiem ćwiczeń, które będzie miał za zadanie wykonywać bezpośrednio po zabiegu. Do takich ćwiczeń zaliczmy:
- Nauka prawidłowego chodu o kulach
- Ćwiczenia izomeryczne
- Ćwiczenia przeciwzakrzepowe
- Ćwiczenia poprawy zakresu ruchu
- Ćwiczenia dla stawów dystalnych i proksymalnych
- Praca z obrzękiem
- Ćwiczenia propriocepcji
- Ćwiczenia oddechowe
- Nauka prawidłowego korzystania z ortezy
- Nauka pracy z bólem
- Faza I, 0-6 tygodnia – faza maksymalnej ochrony
Podstawowymi celami tej fazy są:
- Zmniejszenie bólu i obrzęku
- Poprawa zakresu ruchomości
- Poprawa zakresu ruchu
- Ochrona szytej łąkotki
- Wdrożenie aktywności obciążające kończynę
- 0-3 – Pobyt w szpitalu
Bezpośrednio po zabiegu powinniśmy wdrożyć ćwiczenia, które zostały przepracowane z fizjoterapeutą podczas okresu przedoperacyjnego i kontynuować również po opuszczeniu szpitala
- Zasady obciążania kończyny
Ponowne obciążanie kończyny zależy od szycia i bólu i wprowadzamy już w 4-6 tygodniu, ale możemy również przyjąć dokładniejsze ramy czasowe
- Naprawy peryferyjne – częściowe obciążanie w 2 tygodniu, 3-4 tydzień w ramach tolerancji
- Kompleksowe uszkodzenia – częściowe obciążanie w 6 tygodniu, 7-8 w ramach tolerancji
- Zasady zwiększania zakresu ruchu
Wyprost powinniśmy odzyskać jak najszybciej, natomiast zalecenia odnośnie zgięcia wyglądają następująco:
- Przy dużych uszkodzeniach (4-6 szwów) stosujemy metodę: 30,60,90. Polega ona na stopniowym zwiększaniu zakresu zgięcia w stawie kolanowym o 30 stopni co dwa tygodnie: 30 stopni 2 tydzień – 60 stopni 4 tydzień – 90 stopni 6 tydzień
- Przy małych uszkodzeniach możemy osiągnąć w pierwszym tygodniu nawet 90 stopni zgięcia i staramy się pogłębiać zakres o 10 stopni co tydzień
- Trening do 6 tygodnia
- Kontynuacja ćwiczeń wykonywanych bezpośrednio po zabiegu (izometria dla pośladków, czworogłowych, odwodzicieli i przywodzicieli, propriocepcja, zmniejszanie obrzęku)
- Trening CORE
- Trening drugiej kończyny dolnej, tułowia i ramion
- Nie wzmacniamy mięśni hamstringów do 8-10tygodnia
- Trening 4 kwadrantów
- Kryteria przejścia do fazy II
- Minimalny obrzęk do 4 do 6 tygodnia
- Dobra kontrola mięśniowa kończyny dolnej
- Możliwość obciążania kończyny dolnej
- Faza II, 7-12 tydzień – Faza umiarkowanej ochrony.
Podstawowe założenia:
- Odzyskanie pełnego zakresu ruchomości
- Odzyskanie siły mięśniowej
- Przejście do aktywności funkcjonalnej
- Wprowadzenie treningu siłowego
- Podstawowe wytyczne i cele dla fazy II
- W 8 tygodniu pozbywamy się ortezy
- Pełne obciążenie kończyny
- Pełny zakres 8-10 tydzień
- Wprowadzenie ćwiczeń wzmacniających hamstringi w 8-10 tygodniu
- Wprowadzenie jazdy na rowerze po osiągnięciu 120 stopni zgięcia
- Wprowadzenie ćwiczeń siłowych w zakresie 0-70 stopni
- Kontynuacja i progresja ćwiczeń z poprzednich faz
- Trening propriocepcji
- Odbudowa siły kończyny dolnej – 70% siły zdrowej kończyny
- Wprowadzenie treningu w wodzie – bez biegania
- Przykładowe ćwiczenia dla fazy II
- Pół przysiad
- Pół wykroki
- Wznosy łydek
- Wejścia i zejścia ze stepem
- Rozwój zakresu ruchu
- Mosty
- Przenoszenie ciężaru na nogę chorą
- Minitrampolina
- Utrzymanie równowagi na dyskach i platformach
- Ćwiczenia z gumami oporowymi
- Stretching
- Faza III, 12-18 tydzień – Faza przygotowania do aktywności sportowej
Podstawowe założenia fazy III:
- Powrót do sportu lub aktywności wykonywanej przed urazem
- Wprowadzenie elementów dynamicznych
- Zwiększenie zakresów ruchu w ćwiczeniach
4.1 Kolejne kroki w rehabilitacji…
- Rozwój i kontynuacja ćwiczeń z poprzednich faz (stopniowe pogłębianie zakresu i dodanie obciążenia zewnętrznego)
- Wprowadzenie pełnego przysiadu w 16 tygodniu
- Przeprowadzenie testu izokinetycznego na maszynie Biodex ( w celu dopuszczenia do biegania)
- Bieganie w wodzie od 12-14 tygodnia
- Bieganie na lądzie od 14-16 tygodnia
- Wprowadzenie elementów treningu plyomoetrycznego w 14 tygodniu
4.2 Kiedy powrót do sportu?
Pełen powrót do sportu powinien być planowany na 6 miesiąc po zabiegu. Zanim wprowadzimy zawodnika do specyficznego treningu danej dyscypliny powinniśmy poddać go testom oceniającym siłę i wytrzymałość kończyny dolnej. Przykładowe testy:
- RTA 1/2/3/4
- Hop testy
- Wynik powyżej 85% siły wszystkich mięśni zdrowej kończyny podczas testu izokinetycznego na maszynie Biodex
- Wsparcie innych specjalistów
Podczas rehabilitacji ważnym aspektem będzie wprowadzenie odpowiedniej diety, która wspomoże procesy lecznicze w obrębie łąkotki, odbudowę mięśni i przyspieszy regeneracje. Przykładowymi składnikami, które wspomogą cały proces są:
- Kwasy omega-3 – głównie dzięki swoim właściwością przeciwzapalnymi. Znajdziemy je w tłustych rybach (łosoś, makrela) siemię lnianym i orzechach laskowych.
- Kolagen – składnik budulcowy więzadeł i chrząstki łącznej, łąkotek. Znajdziemy je w żelatynie spożywczej, skórze kurczaka i bulionach zwierzęcych
- Glukozaminy i chondroityna – wspomagają elastyczność i wytrzymałość więzadeł oraz łąkotek. Znajdziemy je w skorupiakach takich jak krewetki, homary, mięso z chrząstką
Masażysta
W trakcie rehabilitacji możemy korzystać z usług masażystów/techników masażystów. We wczesnych etapach rehabilitacji często dochodzi do przeciążeń w zdrowej nodze ze względu na podświadomą kompensacje ruchową. Pomoc ze strony masażystów pozwoli pozbyć się przeciążeń w obu kończynach i poprawi regeneracje. Warto pamiętać też o drenażu limfatycznym, który w początkowych fazach rehabilitacji powinien być wykonywany regularnie.